Recensies

 
 

26 februari 2017 Giardino Musicale

Giardino Musicale, muziek in de tuin van Telemann
Evenwichtig én gedreven, dat is de muziek van Georg Philip Telemann (1681 – 1767). Hij schreef - en publiceerde - muziek, die behalve in vorstelijke zalen of kerken óók thuis kon worden uitgevoerd, met vrienden. Zo veroverde ‘klassieke’ muziek in de 18de eeuw de hoofden én de harten van de gewone burgers. Want anders dan vaak gedacht was de 18de eeuw niet slechts die van het verstand en rationeel denken. Er was ook aandacht voor het gevoel en Telemann hield ze in zijn muziek perfect in evenwicht. En net zo evenwichtig en gedreven vertolkten de musici van Giardino Musicale zijn muziek en wisten zij met hun passie én hun techniek de hoofden en harten van hun toehoorders te veroveren.
Jaap Haag

Gehoord: Ensemble Giardino Musicale met Eva Harmuthová (blokfluit/hobo), Louella Alatiit (viool), Elske Tinbergen (cello) en Jérome Brodin (klavecimbel).
in: Schuilkerk De Hoop te Diemen, d.d. 26 februari 2017.

 
 
 
     
 

29 januari 2017 Antonin kwartet en celliste Lidy Blijdorp

Het Antonin kwartet: expressief én romantisch
De openingsnoten van Béla Bartók’s eerste strijkkwartet (1909) vertolken een hartenkreet vanwege zijn onbeantwoorde liefde voor een violiste. Met deze intense klanken zette het Antonin kwartet meteen de toon, afgelopen zondag in De Hoop te Diemen. Vroeg-expressionistisch: zo valt dit moderne stuk te kenschetsen. En expressief, zo was ook de vertolking door dit viertal jonge strijkers. Even expressief brachten zij na de pauze Franz Schuberts strijkkwintet ten gehore, diens laatste compositie voor zijn vroege dood in 1828. De muziek van Schubert is pure romantiek, maar met dit strijkkwintet lijkt hij al op het expressionisme vooruit te lopen. Allerminst melancholiek of berustend, eerder opstandig en bovenal intens. Waarbij de sonore klanken van de cello’s de ondertonen vertolken van wat in zijn ziel omging en de violen de heftigheid van zijn emoties. Terwijl voor de altviool een bemiddelende en meer bezinnende rol is weggelegd. Muziek, zo weten we, is de klanktaal van de ziel en behalve expressief en intens wist het Antonin kwartet die taal ook heel virtuoos ten gehore te brengen. Prachtig.

Gehoord: het Antonin Kwartet, met Ruña 't Hart en Shin Sihan, viool; Robin van Gameren, altviool; Isabel Vaz, cello en Lidy Blijdorp, eveneens cello, die het viertal tot een vijftal kwam versterken . In: Schuilkerk De Hoop te Diemen, d.d. 29 januari 2017.

 
   
     
 

27 november 2016: Ensemble Corona met middeleeuwse chansons

Van oude instrumenten en de liefde die nooit voorbij gaat. Die het hart in vlam zet of de tranen laat vloeien. Ook in de Middeleeuwen werd de liefde bezongen en dat gebeurde op kermissen en op boerenbruiloften, maar evengoed aan het hof van tal van vorsten. Zoals het hof van de hertogen van Bourgondië in de 15de eeuw. De deuren van hun kasteelzaal leken wel open te zijn blijven staan, waardoor het was alsof de klanken van de vedel en de trom, van de blokfluit en de cornetto muto én die van de stem van een zangeres van toen ook nu nog te horen waren. Maar het was anno 2016, in schuilkerk De Hoop te Diemen, en het muzikantengezelschap was het Ensemble Corona. Voor liefhebbers van oude muziek een feestje en met het proeven van de  middeleeuwse gerechten, die door Christianne Muusers voor dit jubileumconcert (het honderdste) waren klaargemaakt, was de historische sensatie compleet. Interessant was ook haar historische toelichting. Al met al een heerlijk concert,  letterlijk en figuurlijk.  

Gehoord: Gentils Amoureux , door het Ensemble Corona www.ensemble-corona.nl , met Valeria Mignaco, zang, Heleen Gerretsen, blokfluit(en) en cornetto muto, en Margo Fontijne, vedel en trom. Met muziek van o.a Guillaume Dufay (ca 1397-1474), Antoine Busnois (1432/’35-1492), Pierre Fontaine (ca 1380- ca 1450), Hayne van Ghizeghem (ca 1445-ca 1490/’97) e.a.
En: Christianne Muusers www.coquinaria.nl (auteur van ‘Het verleden op je bord’, uitg. Karakter, 2016), lezing.
in: Schuilkerk De Hoop te Diemen, d.d. 27 november 2016.

 
 
 
 

Concert oktober 2016

Songs without words
Saxofoon en piano: én klassiek én jazz. En je dan ook nog Duo silencio noemen, terwijl saxofonist Christiaan van der Weij en pianiste Natalja Korobanjko een klankrijkdom ten gehore brachten die alleen de toehoorders stil maakte. Maar dat woordje ‘silencio’ slaat evengoed op de nauwelijks te verwoorden emoties die door muziek in ons worden opgeroepen en door de combinatie van piano en saxofoon op eigenzinnige wijze. Intens en expressief liet het duo die emoties resoneren en verstilde momenten ontbraken daarbij niet. Door zijn ‘sax’ in de openstaande vleugel te richten wist Christiaan van der Weij in het stuk ‘Kuku’ van Barry Cockroft de snaren van de vleugel ook echt te laten resoneren. Daarbij kreeg  het publiek een breed en gevarieerd programma te horen, van ‘Lieder ohne Worte’ van Felix Mendelssohn tot Astor Piazzolla’s ‘Oblivion’ en van Manuel de Falla’s ‘Canciones populares Espanoles’ tot het door de Ragtime geïnspireerde ‘Devil’s Rag’ van Jean Matitia. Met daarnaast nog even mooi verwoorde ‘songs without words’ van Edvard Grieg, César Franck, Ronald Binge en Eugene Bozza. Of, vrij naar Mendelssohn: songs that fill the soul.

Gehoord: Songs without words, door het  Duo Silencio, met Christiaan van der Weij, saxofoon en Natalja Korobanjko, piano,
in: Schuilkerk De Hoop te Diemen, d.d. 30 oktober 2016.
Recensent: Jaap Haag

 
   
 

Concert september 2016

Verstilde muziek, bestaat dat? Zeker; en afgelopen zondag was die te horen in De Hoop te Diemen. Marcel Worms was de pianist die momenten van verwondering, eerbied  en ontroering muzikaal wist te vertolken. En hoe! In pianostukken van Federico Mompou, Erik Satie, Arvo Pärt en Peteris Vasks liet hij de toehoorders stil staan - ver voorbij de hectiek van het dagelijks bestaan. Ingetogen en expressief: dat is kenmerkend voor de muziek van deze voornamelijk 20ste eeuwse componisten. En waar het klankpalet van de Fransman Satie (1866-1925) ruimte laat voor een zekere lichtvoetigheid, is dat van de Catalaan Mompou (1893-1987) vooral ernstig van toonzetting, op het ‘gestrenge’ af soms.  Een vergelijkbare beheerste expressiviteit is te horen in de muziek van de religieus geïnspireerde Est Arvo Pärt (*1935) en bij de Let Peteris Vasks (*1946), die beide in aanvaring kwamen met de autoriteiten van de Sowjet-dictatuur. Wat hen allemaal verbond was hun zoektocht naar het zinvolle en het mooie in een verzakelijkte en rationele wereld en alle vier wilden muzikaal bij wijze van spreken ‘weer bij nul beginnen’. En ‘verstild’ kon hun muziek natuurlijk alleen zijn bij de gratie van het contrast van klankrijke akkoorden, die door Marcel Worms even expressief  ten gehore werden gebracht als de beheerst gespeelde ingetogen delen. Prachtig. Louterende muziek, dat was het.
Gehoord: Marcel Worms, piano (vleugel)
in: Schuilkerk De Hoop te Diemen, d.d. 25 september 2016.
Recensent: Jaap Haag